نویسنده کاهش ارزش تجارت جهانی، رکود داخلی و افزایش هزینه‌ها را عامل فشار سنگین بر حمل‌ونقل دریایی ایران می‌داند. او می‌گوید این صنعت مانند هوانوردی در بازار بین‌المللی رقابت می‌کند و باید استانداردهای جهانی فنی، مدیریتی و کیفی بر آن حاکم باشد، و چند راهکار سیاستی پیشنهاد می‌کند.
منتشرشده در مارین نیوز، ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۱ · یادداشت دکتر مهرشاد کوهستانی
نکته‌های کلیدی
- کاهش ترانزیت و درآمد نفتی، تردد کشتی‌ها در بنادر و حاشیه سود کشتیرانان را کم کرده است.
- حمل‌ونقل دریایی ایران سه بخش کالا، نفتکش و مسافری دارد.
- پیشنهادها: تشویق صاحبان کالا به کانتینر، تخفیف در حقوق و عوارض بندری کشتی‌های کانتینربر، سیاست‌گذاری متمرکز تجارت الکترونیک و اتصال خودکار دستگاه‌های مرتبط با ترانزیت.
- مالیات کشتی بر اساس ظرفیت ناخالص (GT) می‌تواند هزینه تمام‌شده را پایین بیاورد.
- آماده‌سازی بنادر جنوبی برای پذیرش کشتی‌های نسل جدید.
دیدگاه بنیان‌گذار شیپو مارکت
دکتر کوهستانی تأکید می‌کند که توسعه حمل دریایی فقط با ساخت بندر ممکن نیست؛ مسیرهای داخلی و بین‌المللی حمل کالا و مسافر هم باید در کنار کریدورها طراحی شوند.
«صنعت دریایی کشور از لحاظ شاخص‌های اقتصادی درست مانند صنعت هوایی است.» (دکتر مهرشاد کوهستانی)
منبع
این صفحه خلاصه‌ای از گزارش منتشرشده در رسانه است و متن کامل متعلق به رسانه منتشرکننده است.